Ο πιο πολυταξιδεμένος άνθρωπος στον κόσμο είναι Έλληνας και αυτή ήταν η χώρα που λάτρεψε
Ο Μπάμπης Μπίζας έχει επισκεφτεί όλες τις χώρες του ΟΗΕ, κατακτώντας μία θέση στα ρεκόρ Γκίνες, βρέθηκε στους δύο πόλους και συνεχίζει να γυρνά τον πλανήτη. Μιλά στο SputniK για τη χώρα που αγάπησε περισσότερο, τις περιπέτειες ανά την υφήλιο, καθώς και τις πιο νόστιμες κουζίνες του κόσμου.
Οι χώρες του ΟΗΕ είναι σήμερα 193 και ο Μπάμπης Μπίζας τις έχει επισκεφτεί όλες, ήδη από το 2004, κερδίζοντας μία θέση στα Ρεκόρ Γκίνες. Τα ταξίδια φυσικά δε σταματούν για τον Έλληνα περιηγητή ο οποίος συνεχίζει να γυρνά τον κόσμο. Ο Έλληνας Μαγγελάνος έχει επισκεφτεί 170 νησιά στον Ειρηνικό, έχει ταξιδέψει στον Βόρειο και στον Νότιο Πόλο, βρέθηκε σε απομονωμένες περιοχές της Σιβηρίας και έπλευσε με ιστιοφόρο σε ανταρκτικές νήσους.
Ο Έλληνας ταξιδευτής, μιλώντας στο Sputnik, αποκαλύπτει ποια χώρα αγάπησε περισσότερο, τις νυχτερινές περιπέτειές του σε συνοριακή διάβαση, ποιες είναι οι κορυφαίες κουζίνες του κόσμου, αλλά και εάν μπορείς να ταξιδέψεις χωρίς να ξοδέψεις μία περιουσία.
«Οι χώρες του ΟΗΕ είναι 193, τις είχα επισκεφτεί όλες το 2004. Σε αυτές περιλαμβάνω και το Νότιο Σουδάν που μπήκε το 2011 στον ΟΗΕ και στο οποίο πήγα σχεδόν αμέσως», εξήγησε ο κ. Μπίζας, σημειώνοντας ότι υπάρχουν το Βατικανό και η Ταϊβάν που όταν την επισκέφτηκε, ήταν στον ΟΗΕ. Είχε την τύχη να βρεθεί σε πολλές χώρες καθώς εργαζόταν σε ταξιδιωτικά γραφεία της Ελλάδας.
Οι αριθμοί μπορεί να ακούγονται εντυπωσιακοί, αυτό όμως που έχει σημασία για τον ίδιο είναι να γνωρίσεις μία χώρα κι όχι απλά να την επισκεφτείς «σαν να χτυπάς κάρτα», όπως λέει. «Μπορείς να ισχυριστείς ότι έχεις επισκεφτεί έναν τόπο και δεν λέω πλέον “χώρα”, εάν είσαι σε θέση να δώσεις διάλεξη μίας ώρας».
Ούτε τα Γκίνες έχουν σημασία. «Σήμερα υπολογίζουν πόσο γρήγορα επισκέπτεσαι όλες τις χώρες. Αυτά είναι χαζά, δεν έχουν καμία σχέση με την αίσθηση του ταξιδεύω, βιώνω και αποκτώ εμπειρία».
Εντυπωσιακό παραμένει βέβαια ότι έβαλε πόδι στον Βόρειο Πόλο το μακρινό 1996, καθώς τότε δεν υπήρχε οργανωμένος τουρισμός. Χρόνια αργότερα, το 2014, βρέθηκε και στην (κυριολεκτικά) άλλη άκρη της υδρογείου, στην Ανταρκτική.
– Ποιο ήταν το πιο δύσκολο ταξίδι;
Το νησί Μαριόν, 2.500 χιλιόμετρα νότια του Κέιπ Τάουν, με κατεύθυνση την Ανταρκτική. Πήγαμε με ιστιοφόρο. Ψηλά κύματα, κλίση 45 μοίρες στο σκάφος επί 209 ώρες, ήτοι 9 μέρες και κάτι, μέσα στο νερό. Δε βλέπεις τίποτα γύρω σου παρά μόνο τους γλάρους. Ήταν ένα μαρτυρικό ταξίδι γιατί δεν υπήρχε δυνατότητα να κάνεις πίσω.
– Υπήρξε κάποιο ταξίδι που σας ταλαιπώρησε σε επίπεδο οργάνωσης;
Δύσκολη ήταν η Αφρική και δεν εννοώ την τουριστική, όπως Κένυα και Τανζανία. Αλλά αν θες να κάνεις άγονη Αφρική όπως Σιέρα Λεόνε, Γουϊνέα, εκεί δεν υπάρχουν τουριστικοί πράκτορες. Πήγαινα και παζάρευα με οδηγούς και κάναμε τις επισκέψεις.
Το πιο δύσκολο ήταν όταν επισκεφτήκαμε τις κεντρο-ασιατικές χώρες, μετά τη σοβιετική περίοδο. Κατεβήκαμε από τα ατελείωτα βουνά του Τατζικιστάν για να φτάσουμε στις πεδιάδες του Ουζμπεκιστάν. Αλλά δε μας είχε πει κανείς ότι το βράδυ τα σύνορα κλείνουν και εμείς φτάσαμε 2 ώρες αφότου είχαν κλείσει. Βρήκαμε τον αξιωματικό υπηρεσίας, του είπαμε το πρόβλημά μας. Έδειξε κατανόηση και πήρε τηλέφωνο τον αντίστοιχο αξιωματικό του ουζμπέκικου συνόρου, καθώς μέχρι χτες ήταν συνάδελφοι. Ξαφνικά βλέπουμε να ανέβουν τα φώτα στο ουζμπέκικο τελωνείο, (ο υπάλληλος) είχε γυρίσει από το καφενείο και άνοιξε τα σύνορα για εμάς.
– Έχετε γυρίσει όλον τον πλανήτη, αλλά επιλέξατε να γράψετε τουριστικό οδηγό μόνο για τη Ρωσία. Γιατί;
Γιατί μ’ αρέσει, την αγαπάω, είναι το στυλ μου. Τη βρίσκω με τη Ρωσία. Η Ρωσία έχει χιλιάδες πράγματα για να γράψει κανείς. Επίσης, για όλες τις μεγάλες χώρες υπάρχουν βιβλία. Η μόνη χώρα που δεν είχε οδηγό για τουριστικές διαδρομές ήταν η Ρωσία, πρόβλημα που αντιμετώπισα και ο ίδιος ως ταξιδιώτης. Σκέφτηκα πως «ταξιδεύω 30 χρόνια στη Ρωσία και δεν έχω κάτσει να γράψω έναν οδηγό». Οπότε το 2015, ταξίδεψα 55 μέρες για ένα τελευταίο ρετουσάρισμα και τον έγραψα. Πρώτα στα ελληνικά, κατόπιν αγγλικά και τώρα θα πρέπει να τον γράψω και στα ρωσικά, αλλά πρώτα πρέπει να βρω διανομή.
Το βιβλίο βραβεύτηκε, μάλιστα, από τη Ρωσική Γεωγραφική Εταιρεία ως μία από τις καλύτερες εκδόσεις του 2017.
– Ποιες είναι οι κορυφαίες πόλεις της Ρωσίας που πρέπει κάποιος να επισκεφτεί;
Οι πέντε κορυφαίες πόλεις της Ρωσίας, εκτός Μόσχας και Αγίας Πετρούπολης, είναι Τομσκ, Νίζνι Νόβγκοροντ, Καζάν, Άστραχαν και Σεβαστούπολη.
– Από τις χώρες που έχετε επισκεφτεί ποια σας άγγιξε περισσότερο και ποια λιγότερο;
Η Ρωσία είναι αυτή που με «ακουμπάει» πιο πολύ. Ταιριάζει στην κουλτούρα των Ελλήνων. Μου αρέσει το φαγητό, η ζωγραφική, η μουσική, ο χορός, το μπαλέτο…
Πολλά «κλικ» στη φωτογραφική μηχανή τραβάς σε χώρες εξωτικές, όπως στα Νησιά του Σολομώντα, στα Βανουάτου ή στη νότια Αιθιοπία. Αλλά δεν μπορείς να ταυτιστείς πολιτιστικά με αυτές, όπως συμβαίνει με τη Ρωσία. Η Ρωσία είναι μία χώρα μαγική για όποιον μπορεί να τη δει πέρα από την επιφάνεια. Πρέπει να δεις πέρα από τα παλιά σπίτια και τα διαλυμένα εργοστάσια, να βιώσεις την καθημερινότητα στη Ρωσία, την αγάπη των ανθρώπων για την πατρίδα, την οικογένεια, τους βετεράνους του πολέμου, τους ηλικιωμένους…
Βλέπω στα αεροδρόμια της Ρωσίας κάτι που δεν έχω δει αλλού: Οι μητέρες με τα μωρά θα μπουν πρώτες στο αεροπλάνο, ανεξάρτητα από business class και first class. Στις ΗΠΑ, από την άλλη, δε βάζουν τις μητέρες πρώτες γιατί «θα χαλάσουμε το business class».
Από την άλλη, η λιγότερο ενδιαφέρουσα χώρα που επισκέφτηκα είναι η Ζάμπια. Αυτή η χώρα με άφησε αδιάφορο. Σκέφτομαι βέβαια να ξαναπάω μήπως κάτι μου διέφυγε και την αδικώ.
– Πού δοκιμάσατε το πιο νόστιμο φαγητό;
Στο Αζερμπαϊτζάν με διαφορά! Και το περίεργο είναι ότι δεν έχουν κάνει «brand» την κουζίνα. Το Αζερμπαϊτζάν έχει την πιο γευστική κουζίνα, πλημμυρισμένη στα αρώματα, με ασύλληπτους συνδυασμούς που κάνουν με κρέατα, γιαούρτια, μπαχαρικά, φρέσκα μυρωδικά.
Άλλες κουζίνες που αφήνουν σφραγίδα, είναι της Αιθιοπίας, του Μεξικού, της Τουρκίας, της Ρουμανίας και βέβαια της Ρωσίας που έχει ανακατέψει το μπαχαρικό της Ασίας με τη γαλλική επιρροή και βλέπεις πιάτα που θα έκαναν «καριέρα» σε ακριβά γαλλικά εστιατόρια.
– Μπορείς να ταξιδέψεις εάν δεν είσαι οικονομικά ευκατάστατος;
Εγώ ξεκίνησα με το σακίδιο στην πλάτη και ταξίδεψα για 5,5 μήνες με 250 δολάρια. Συνήθως οι άνθρωποι που μου κάνουν αυτή την ερώτηση δεν έχουν πάει ούτε στην Κωνσταντινούπολη που εγώ θεωρώ ότι είναι μία από τις ωραιότερες πόλεις στον κόσμο, ένα υπερθέαμα. Μπορείς να ταξιδέψεις οικονομικά, κάνοντας κάποιες θυσίες στις ανέσεις:
– Να κλείσεις νωρίς τα εισιτήρια.
– Να μετακινηθείς με τοπικά μέσα μεταφοράς.
– Να τρως σε πιο φτηνά εστιατόρια, εκεί που τρώει και ο λαός.
